Wolontariat - Sp 44 Wrocław

Idź do spisu treści

Menu główne

Wolontariat

Uczniowie

Radość życia, to radość dawania!

Zaprasza!
Spotykamy się w każdy PIĄTEK o godz.13:35
w bibliotece szkolnej!




KODEKS  ETYCZNY  WOLONTARIUSZA
Wolontariusz powinien:
1.    Być pewnym.
Patrz w swe serce i pamiętaj, jak bardzo chcesz pomóc innym ludziom.
2.    Być przekonanym.
Nie oferuj swojej pomocy, jeśli nie jesteś przekonany o wartości tego, co robisz.
3.    Być lojalnym.
Zgłaszaj sugestie, a nie „uderzaj” w innych.
4.    Przestrzegać zasad.
Nie krytykuj rzeczy, których nie rozumiesz. Może się okazać,
że są ku nim powody.

5.    Mówić otwarcie.
Pytaj o rzeczy, których nie rozumiesz.
6.    Chętnie uczyć się.
Nauka jest nieodłączną częścią każdej dobrze wykonywanej pracy.
7.    Stale rozwijać się.

Powinieneś wiedzieć wszystko o twojej organizacji i pracy.
8.    Być osobą, na której można polegać.
Praca jest zobowiązaniem. Wykonuj to, co zgodziłeś się zrobić.
Nie składaj obietnic, których nie jesteś w stanie spełnić.

9   Działać w zespole.
Znajdź dla siebie miejsce w grupie. Postać samotnika działającego
na własną rękę nie pasuje w dzisiejszych złożonych systemach społecznych.




PROGRAM
SZKOLNEGO KOŁA WOLONTARIATU
W SZKOLE PODSTAWOWEJ NR. 44 WE WROCŁAWIU IM.JANA III SOBIESKIEGO

Człowiek jest wielki nie przez to, co ma, nie przez to, kim jest, lecz
przez to, czym dzieli się z innymi".
                                                                           Jan Paweł II


Podstawa prawna Ustawa z dnia 24 kwietnia 2003r. o działalności
pożytku publicznego i o wolontariacie.



IDEA WOLONTARIATU :


Wolontariat szkolny to bezinteresowne zaangażowanie społeczności szkoły - nauczycieli, uczniów i rodziców - na rzecz potrzebujących. Uczy postawy szacunku i tolerancji wobec drugiego człowieka. Okres nauki w szkole jest najwłaściwszy dla kreowania postaw altruistycznych. Wykorzystując otwartość i ciekawość świata młodego człowieka poprzez Wolontariat można odcisnąć dobro czynne piętno we wszystkich dziedzinach jego życia. Staramy się , aby uczniowie w naszej szkole byli pełni pasji i zaangażowania, kierowali się wrażliwością i troską o drugiego człowieka. Uczniowie chcą nieść bezinteresowną pomoc, służąc tak potrzebującym jak i samym sobie. Wolontariat również rozwija wśród młodzieży postawę alternatywną dla konsumpcyjnego stylu życia i uzależnień. Stwarza okazję do wyszukiwania autorytetów i budowania świata wartości, pomaga w rozwijaniu zainteresowań, w szukaniu pożytecznej formy spędzania czasu wolnego. Podejmowana przez uczniów - wolontariuszy aktywność
wpływa pozytywnie na rozwój ich osobowości, jest ważna i pożądana ze względu na wymiar edukacyjno - wychowawczy.






CELE SZCZEGÓŁOWE PROGRAMU:


·Zapoznanie uczniów z ideą wolontariatu oraz jej propagowanie.
·Uwrażliwienie na cierpienie, samotność i potrzeby innych.
·Kształtowanie postaw prospołecznych.
·Rozwijanie empatii i tolerancji.
·Inspirowanie do aktywnego spędzania czasu wolnego.
·Kreowanie roli szkoły jako centrum lokalnej aktywności.
·Budowanie tradycji szkoły zgodnie z założeniami programu   wychowawczego.
·Angażowanie się w działania na rzecz społeczności szkolnej i lokalnej, tworzenie więzi ze środowiskiem.
·Zawieranie głębokich, wartościowych przyjaźni.
·Kształtowanie umiejętności działania zespołowego.
·Współdziałanie z organizacjami społecznymi i młodzieżowymi.
·Możliwość wykorzystywania własnych umiejętności i doświadczeń.
·Rozwijanie zainteresowań.
·Zdobywanie doświadczenia w nowych dziedzinach.
·Wspieranie ciekawych inicjatyw młodzieży szkolnej.



OBSZARY DZIAŁANIA:

·Aktywność wolontariuszy ukierunkowana jest na dwa zasadnicze obszary: środowisko szkolne i środowisko pozaszkolne.


ŚRODOWISKO SZKOLNE
·Organizowanie pomocy koleżeńskiej w nauce.
·Udział w zajęciach pozalekcyjnych.
·Praca w bibliotece szkolnej.

ŚRODOWISKO POZASZKOLNE
·Współpraca z : Fundacją „Pola Nadziei”.
 Współpraca z Fundacją „Na Ratunek”.
·Akcje charytatywne wspierające instytucje, fundacje, stowarzyszenia i osoby prywatne.






REALIZOWANE ZADANIA:


·Przybliżenie młodzieży idei wolontariatu podczas spotkań i godzin wychowawczych.
·Umożliwianie rozpoznania własnych motywacji do pracy.
·Poznanie obszarów pomocy.
·Poznanie zasad pracy i etyki działalności woluntarystycznej.
·Zapoznanie z prawami i obowiązkami wolontariuszy.
·Wywieszanie plakatów zachęcających młodzież do włączenia się w pracę Wolontariatu.
·Zamieszczenie informacji o działalności Wolontariatu na stronie
internetowej szkoły.
·Lekcje wychowawcze poświęcone idei Wolontariatu.
·Nawiązanie współpracy z lokalnymi firmami i zakładami pracy.
·Spotkanie z przedstawicielem PCK.
·Szkolenia członków wolontariatu w zakresie udzielania pierwszej pomocy przed medycznej.
·Okresowe zebrania członków Wolontariatu.
·Wymiana doświadczeń.


PRAWA WOLONTARIUSZA:


·Do Szkolnego Koła Wolontariatu mogą należeć uczniowie klas V i VI   Szkoły Podstawowej nr 44 we Wrocławiu im. Jana III Sobieskiego.
Wolontariusz ma prawo do zgłaszania własnych propozycji i inicjatyw.
·Wolontariusz ma prawo do podejmowania pracy w wymiarze nie utrudniającym nauki w szkole i pomocy w domu.
·Wolontariusz ma prawo do wsparcia ze strony koordynatora lub innych pracowników Wolontariatu Szkolnego.
·Wolontariusz ma prawo do rezygnacji z pracy wolontarystycznej uprzedzając odpowiednio wcześniej koordynatora Wolontariatu Szkolnego.

OBOWIĄZKI WOLONTARIUSZA:

·Wolontariusz ma obowiązek uczestniczyć w spotkaniach i szkoleniach Wolontariatu.
·Wolontariusz ma obowiązek respektować zasady Szkolnego Wolontariatu takie jak:
-zasada osobistej pracy nad własnym rozwojem
-zasada zaangażowania na rzecz potrzebujących pomocy
-zasada troski o los słabszych
-zasada prawdy, przyjaźni, życzliwości.



CECHY WOLONTARIUSZA:


„Człowiek odnajduje siebie tylko w bezinteresownym dawaniu.”
                                                                           /bp Jan Chrapek/

WYSOKI STOPIEŃ  WRAŻLIWOŚCI, który pozwala na wnikliwą obserwacje świata, tego, co nas otacza. To pomaga dostrzegać wokół siebie ludzi potrzebujących, samotnych, bezradnych, cierpiących i chorych. Samo dostrzeżenie ich - to nie wszystko! Wielu ludzi bowiem dostrzega wokół siebie potrzebujących, ale przechodzi obok obojętnie, nie reaguje.

EMPATIA, czyli umiejętność wczuwania się w sytuację i doznania drugiego człowieka, rozumienia i przeżywania jego cierpienia. Takie osobiste odbieranie drugiego człowieka skłania nas do zatrzymania się nad jego niedolą, wyzwala w nas potrzebę ochraniania go, udzielania mu pomocy. Wtedy pomagamy najbardziej skutecznie. Dajmy z siebie jak najwięcej, a to z kolei daje nam ogromną satysfakcję i zadowolenie z dobrze wypełnionego
moralnego obowiązku.

CIERPLIWOŚĆ, której należy się uczyć codziennie, wypełniając swe zobowiązania.
Wymaga to dużego panowania nad swoimi emocjami, nad złością, zniecierpliwieniem, popędliwością, często nad lenistwem czy zniechęceniem.

ODPOWIEDZIALNOŚĆ
za siebie, swoje działania i za swojego podopiecznego.
Odpowiedzialność należy w sobie wzbudzać i wzmacniać. Poczucie odpowiedzialności jest dowodem naszej dojrzałości do podejmowania różnych ról społecznych. Musimy pamiętać,
że jeśli zobowiązujemy się do czegoś, powinniśmy wcześniej ocenić nasze siły i umiejętności, aby nie podejmować zadań przerastających nasze możliwości. Nigdy nie należy obiecywać zbyt wiele, a potem nie wywiązywać się ze swoich zobowiązań. Lepiej wziąć na siebie mniej obowiązków, ale wywiązać się z nich sumiennie.

WSPÓŁDZAŁANIE
-znacznie więcej można osiągnąć działając wspólnie niż indywidualnie. Takiego współdziałania należy uczyć się, aby nie przekształciło się w zażartą rywalizację i zaspakajanie niezdrowych własnych ambicji.
PUNKTUALNOŚĆ
-poszanowanie własnego czasu i czasu innych, to kolejna cecha, którą należy w sobie wypracować.



GOSPODAROWANIE CZASEM
jest bardzo cenną umiejętnością, tym bardziej, że wolontariusze swoją działalność społeczną godzą z nauką szkolną i obowiązkami domowymi. Nie można bowiem być „dobrym” wolontariuszem dla wszystkich podopiecznych, zaniedbując własną rodzinę albo nawet sąsiadów.

TOLERANCJA i AKCEPTACJA
-tak bardzo potrzebna zwłaszcza w kontaktach z osobami
chorymi czy niepełnosprawnymi. To bardzo trudne zadanie, aby zaakceptować tę „inność” fizyczną czy psychiczną, umieć zobaczyć w osobie niepełnosprawnej pełnowartościowego człowieka. Nie każdy umie sobie z tym poradzić. Wymaga to pewnego treningu i przygotowania psychologicznego.

„ WSTYD ZA ZŁO”, ważne jest wypracowanie odpowiedzialności za siebie i innych oraz poczucia wstydu za popełnione błędy czy wyrządzone krzywdy. Takie poczucie ma zastępować konstruktywną krytykę, służyć rozwojowi wewnętrznemu, pracy nad sobą w celu podnoszenia własnej wrażliwości, umiejętności i kwalifikacji.


PRAWO DO SŁABOŚCI, do błędu czy porażki
-nie jesteśmy nieomylni, zdarza się, że zrobimy cos źle, nie tak, jak planowaliśmy. Musimy sobie dać to prawo, nie załamywać się
porażkami, ale wyciągać z nich konstruktywne wnioski na przyszłość
-uczyć się na błędach. Zdobywamy w ten sposób nowe doświadczenia, które nas rozwijają, wzbogacają. Tak uczymy się nowych rzeczy, aby potem służyć radą i pomocą innym.


Koordynator:  Magdalena Witkowska

 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego